Tuluyhan Uğurlu’nun piyano tekniği, klasik Batı eğitimi ile Doğu’nun tınısal estetiğinin çarpıştığı, oldukça nev-i şahsına münhasır bir alandır. Onu sadece “hızlı çalan bir virtüöz” olarak değil, piyanosunu bir orkestra, bir ney veya bir vurmalı çalgı gibi kullanan bir “ses mimarı” olarak tanımlamak daha doğru olur.
İşte Uğurlu’nun tekniğini tanımlayan ana unsurlar:
1. “Piyano ile Konuşma” ve Emprovizasyon Yeteneği
Uğurlu’nun tekniğinin temelinde Viyana ekolünün getirdiği disiplin vardır, ancak o bu disiplini emprovizasyon (doğaçlama) ile esnetir.
-
Akışkanlık: Eserleri arasında keskin duruşlar yerine, duygusal geçişleri sağlayan uzun ve akışkan pasajlar kullanır.
-
Anlık Değişim: Konserlerinde o anki atmosferin ve mekanın enerjisine göre eserin temposunu veya tuşesini (dokunuş sertliğini) anında değiştirebilir.
2. Güçlü ve “Orkestral” Tuşe
Birçok piyanist piyanoyu bir solo enstrüman gibi düşünürken, Uğurlu piyanoyu dev bir senfoni orkestrası gibi kurgular.
-
Bas Seslerin Kullanımı: Sol eliyle yazdığı bas yürüyüşleri genellikle bir çello grubunun veya bir timpaninin ağırlığını taşır. Bu, eserlerine o meşhur “destansı” (epic) havayı verir.
-
Gövdesel Çalım: Piyano tuşlarına sadece parmak uçlarıyla değil, tüm kol ve vücut ağırlığını vererek vurur. Bu, özellikle açık hava ve tarihi mekan konserlerinde sesin en uzak köşeye kadar yankılanmasını sağlar.
3. Doğu Tınılarını Piyano Üzerinde Modelleme
Piyano, doğası gereği tampere (sabit sesli) bir enstrümandır ve Türk müziğindeki “koma” (ara ses) seslerini veremez. Uğurlu bu kısıtlamayı teknik bir illüzyonla aşar:
-
Süslemeler (Ornamentation): Hızlı süslemeler ve çarpma notalarla, piyanoda sanki bir kanun veya ud tınısı varmış hissi yaratır.
-
Makam Duygusu: Batı armonisi içinde kalarak, melodi hattında makamsal geçişleri (örneğin Hicaz veya Nihavend hissi) piyano klavyesinin en üst oktavlarında kristalize bir sesle sunar.
4. Pedal Tekniği ve Atmosfer Yaratımı
Uğurlu’nun müziğinde “boşluklar” ve “yankı” çok önemlidir.
-
Sustain (Uzatma) Pedalı: Pedalı, sesleri birbirine bulamak için değil, mistik bir atmosfer yaratmak için kullanır. Özellikle meditatif bölümlerde piyanonun tellerinden çıkan doğal harmonikleri (overtones) havada asılı bırakır.
-
Mekan Akustiğiyle Uyum: Sahne aldığı mekanın (bir kilise, gar veya antik kent) doğal yankısını, pedal kullanımıyla birleştirerek mekanı enstrümanın bir parçası haline getirir.
