Yeni bir yıla girdik, âdettendir birbirimize sağlık, mutluluk ve şans dileriz.
Her yılın ayrı güzellikleri var; sonuçta insanız, başımıza iyi de kötü de her şey gelebilir.
Aralık ayı içinde yaşadığım kaza ve sağ elimde oluşan sorunlar beni yine derin düşüncelere sürükledi.
Elimde sargı ile paylaştığım tek bir fotoğraf, yıllar içinde müziğimi yüreğinde hisseden binlerce insandan haber almama vesile oldu. Telefonum olanlar defalarca aradı, durumu sordu. Telefonum olmayan binlerce insan, mesajlarıyla, dualarıyla yanımda olduğunu hissettirdi.
Bir piyanistin elinin ne kadar önemli olduğunu anlatmaya gerek yok.
Eserleri yazmak, tuşlara dokunmak, duyguyu sese dönüştürmek… Piyanist için el sadece bir uzuv değildir; düşüncenin, ruhun ve kalbin dışa açılan kapısıdır. O kapının bir süreliğine kapanabileceği ihtimali, insanın içini ürpertiyor.
Ayrıca bu süreçteki konserlerim biletli olduğu için insanları haberdar etmem gerektiğini düşündüm. Yoksa hiç haberiniz olmazdı bile..
Bu süreçte konserlerimi üç ay boyunca iptal etmek zorunda kaldım.
Piyanodan uzak geçen günler, sessiz ama ağır bir bekleyişe dönüştü.
“Ya eskisi gibi çalamazsam?”
“Ya duyduğum müzik, tuşların ucunda aynı duyguyla karşılık bulmazsa?”
“Ya yeni sorunlar çıkarsa?”
Bu sorular, geceleri insanın yakasını bırakmıyor.
İnsanı asıl şaşırtan ise böyle zamanlarda kimin gerçekten yanında olduğunu görmek.
Hiç tanışmadığım, sadece müziğimle yolları kesişmiş insanlar, varlıklarıyla güç verdiler.
Buna karşılık, çok yakın sandığım, dost bildiğim bazı kişilerden beklediğim ilgiyi görememek içimde sessiz bir kırgınlık bıraktı. Bu bir sitem değil; sadece hayatın öğrettiği sade bir gerçek.
Zor zamanlar, insanın çevresini yeniden tanımasına vesile oluyor.
Kimlerin sesi uzaktan ama samimi, kimlerin ise yakından ama sessiz kaldığı anlaşılıyor.
Bugün hâlâ iyileşme sürecindeyim.
Sabırla, inançla ve en çok da müziğe duyduğum sevgiyle…
Biliyorum ki müzik, yalnızca çalınan bir şey değil; insanın içinden hiç eksilmeyen bir yol arkadaşı.
Bu süreçte yanımda olan, bir mesajla, bir düşünceyle, bir dua ile güç veren herkese yürekten teşekkür ediyorum.
Bazen bir tuşa basmak değil, bir kalbe dokunmak iyileştiriyor insanı.
Yeni yılın hepimize, özellikle de zor sınavlardan geçenlere, şifa ve dayanma gücü getirmesini diliyorum.
TULUYHAN UĞURLU
