02

GÖKLERLE ORTAK TARİHİMİZDEN

Her ozan bir gök taşır
başının üstünde
Yunus’un göğü değirmiydi

Birer birer sordum göklere
Sizin göğünüz nerde

Gökyüzü
Denir ki senin anan
Bir dağ köyünün göğüymüş
O yüzden mi bana yakın gidersiniz

Ne uçarsa dünyadan
Göğe doğru uçar
Ordan nereye uçar

Gökler
Ne tür kitaplardır okuduğunuz
Konuştuğunuz Türkçe mi

Sonsuz bir anadır göğümüz
Güneşi doğurduğu zaman

Gökler
Süngerden mi yapıldınız
Ki emersiniz tüm acılarımızı

Nice eski sesler sizde birikirmiş
Ne zaman dinleteceksiniz bize

Her insan düş görür
Göğe bakar
Gerinir sevgiyle
Gökyüzü beni gözetler hep

Süslü gök
Bir ayı takarsın alnına
Bir güneşi boynuna
Geceleri yıldızlar gerdanlığın

Gök usta
Seni yapan ipliğini neden eğirdi
Ne tür bir gümüş kullandı argacında

O kadın
Kocaman bir gök çıkarsa koynundan
Daha mavi bileceğim gökleri

Gök vatan
Bir bulutlar bir yıldızlar kalmıştı özgür
Onlar da seni yurt tuttular

O savaşta
Kaç yerinden vurdular göğü
Hemen sardı yaralarını
Görünmez elleriyle

Gökler
Sanırım durmadan gülersiniz
Gizlerimize
Kısa kısa serüvenlerimize

Güzel gök
Dün sana baktık denizle
Sen gök değildin sanki
Yavuklu boynunda bir yeldirme

© 2012 Tuluyhan Ugurlu Resmi Web Sitesi ·