SÖYLENCE

Kimi ay diyor kimi güneş

Gökte sürekli şavkan asılı değirmiye

Ben de yabancısı oldum bu kentin

Çiçeklerin sürekli kirlenmesi

İçinde yüzdüğümüz bozbulanık kargaşa

Bu bizi çalıp çalıp götüren boşluk

Kendimle konuşmayı öğretti bana