GÖKLERLE ORTAK TARİHİMİZDEN

Her ozan bir gök taşır

başının üstünde

Yunus'un göğü değirmiydi

Birer birer sordum göklere

Sizin göğünüz nerde

Gökyüzü

Denir ki senin anan

Bir dağ köyünün göğüymüş

O yüzden mi bana yakın gidersiniz

Ne uçarsa dünyadan

Göğe doğru uçar

Ordan nereye uçar

Gökler

Ne tür kitaplardır okuduğunuz

Konuştuğunuz Türkçe mi

Sonsuz bir anadır göğümüz

Güneşi doğurduğu zaman

Gökler

Süngerden mi yapıldınız

Ki emersiniz tüm acılarımızı

Nice eski sesler sizde birikirmiş

Ne zaman dinleteceksiniz bize

Her insan düş görür

Göğe bakar

Gerinir sevgiyle

Gökyüzü beni gözetler hep

Süslü gök

Bir ayı takarsın alnına

Bir güneşi boynuna

Geceleri yıldızlar gerdanlığın

Gök usta

Seni yapan ipliğini neden eğirdi

Ne tür bir gümüş kullandı argacında

O kadın

Kocaman bir gök çıkarsa koynundan

Daha mavi bileceğim gökleri

Gök vatan

Bir bulutlar bir yıldızlar kalmıştı özgür

Onlar da seni yurt tuttular

O savaşta

Kaç yerinden vurdular göğü

Hemen sardı yaralarını

Görünmez elleriyle

Gökler

Sanırım durmadan gülersiniz

Gizlerimize

Kısa kısa serüvenlerimize

Güzel gök

Dün sana baktık denizle

Sen gök değildin sanki

Yavuklu boynunda bir yeldirme